| Buena navegación con NihilScio!
|
|||||||
|
NS NihilScio Home Educational search engine Auxilium |
|||||||
|
Conjugación/declinación
(Es. pueris - amati sunt ...) |
|||||||
| |||||||
| |||||||
|
| - Conjugación completa di vociferari vociferare =
vociferari: Verbo deponente IMPERATIVO - Conjugación completa di vociferare Forma deponente |
| IMPERATIVO | significado |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| vociferāre vociferamĭni Futuro | grita gritad |
| Conjugación de: vocifero, vociferas, vociferavi, vociferatum, vociferāre conjugación: 1 - intransitivo/transitivo - attiva (Ita) = vociferare, gridare, schiamazzare, gridare forte, intr./tr, (esp) = vociferar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego vocifero tu vociferas ille vociferat nos vociferāmus vos vociferātis illi vociferant | Yo grito Tu gritas El/Ella/Eso grita Nosotros gritamos Vosotros grit�is Ellos/Ellas/Esos gritan |
| INDICATIVO | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego vociferābam tu vociferābas ille vociferābat nos vociferabāmus vos vociferabatis illi vociferābant | Yo gritaba Tu gritabas El/Ella/Eso gritaba Nosotros gritabamos Vosotros gritabais Ellos/Ellas/Esos gritaban |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferavi tu vociferavisti, vociferasti... ille vociferavit nos vociferavĭmus vos vociferavistis, vociferastis... illi vociferavērunt, vociferarunt, vociferavere... | Yo grit� Tu gritaste El/Ella/Eso grit� Nosotros gritamos Vosotros gritasteis Ellos/Ellas/Esos gritaron |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferavi tu vociferavisti, vociferasti... ille vociferavit nos vociferavĭmus vos vociferavistis, vociferastis... illi vociferavērunt, vociferarunt, vociferavere... | Yo he gritado Tu has gritado El/Ella/Eso ha gritado Nosotros hemos gritado Vosotros hab�is gritado Ellos/Ellas/Esos han gritado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito plusquamperfecto | |
| ego vociferavĕram, vociferaram... tu vociferavĕras, vociferaras... ille vociferavĕrat, vociferarat... nos vociferaverāmus, vociferaramus... vos vociferaverātis, vociferaratis... illi vociferaverant, vociferarant... | Yo hab�a gritado Tu hab�as gritado El/Ella/Eso hab�a gritado Nosotros hab�amos gritado Vosotros hab�ais gritado Ellos/Ellas/Esos hab�an gritado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito anterior | |
| ego vociferavi tu vociferavisti, vociferasti... ille vociferavit nos vociferavĭmus vos vociferavistis, vociferastis... illi vociferavērunt, vociferarunt, vociferavere... | Yo hube gritado Tu hubiste gritado El/Ella/Eso hubo gritado Nosotros hubimos gritado Vosotros hubisteis gritado Ellos/Ellas/Esos hubieron gritado |
| INDICATIVO | |
| Plusquamperfecto | |
| ego vociferavĕram, vociferaram... tu vociferavĕras, vociferaras... ille vociferavĕrat, vociferarat... nos vociferaverāmus, vociferaramus... vos vociferaverātis, vociferaratis... illi vociferaverant, vociferarant... | Yo hab�a gritado Tu hab�as gritado El/Ella/Eso hab�a gritado Nosotros hab�amos gritado Vosotros hab�ais gritado Ellos/Ellas/Esos hab�an gritado |
| INDICATIVO | |
| Futuro imperfecto | |
| ego vociferābo tu vociferābis ille vociferābit nos vociferabĭmus vos vociferabĭtis illi vociferābunt | Yo gritar� Tu gritaras El/Ella/Eso gritar� Nosotros gritaremos Vosotros gritareis Ellos/Ellas/Esos gritar�n |
| INDICATIVO | |
| Futuro anterior | |
| ego vociferavĕro, vociferaro... tu vociferavĕris, vociferaris... ille vociferavĕrit, vociferarit... nos vociferaverĭmus, vociferarimus... vos vociferaverĭtis, vociferaritis... illi vociferavĕrint, vociferarint... | Yo habr� gritado Tu habr�s gritado El/Ella/Eso habr� gritado Nosotros habremos gritado Vosotros habr�is gritado Ellos/Ellas/Esos habr�n gritado |
| SUBJUNTIVE | |
| Presente | |
| ego vociferem tu vociferes ille vociferet nos vociferēmus vos vociferētis illi vociferent | Yo grite Tu grites El/Ella/Eso grite Nosotros gritemos Vosotros grit�is Ellos/Ellas/Esos griten |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego vociferārem tu vociferāres ille vociferāret nos vociferarēmus vos vociferarētis illi vociferārent | Yo gritara Tu gritaras El/Ella/Eso gritara Nosotros grit�ramos Vosotros gritarais Ellos/Ellas/Esos gritaran |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferavĕrim, vociferarim... tu vociferavĕris, vociferaris... ille vociferavĕrit, vociferarit... nos vociferaverĭmus, vociferarimus... vos vociferaverĭtis, vociferaritis... illi vociferavĕrint, vociferarint... | Yo haya gritado Tu hayas gritado El/Ella/Eso haya gritado Nosotros hayamos gritado Vosotros hay�is gritado Ellos/Ellas/Esos hayan gritado |
| SUBJUNTIVE | |
| Plusquamperfecto | |
| ego vociferavissem, vociferassem... tu vociferavisses, vociferasses... ille vociferavisset, vociferasset... nos vociferavissēmus, vociferassemus... vos vociferavissētis, vociferassetis... illi vociferavissent, vociferassent... | Yo hubiera gritado Tu hubieras gritado El/Ella/Eso hubiera gritado Nosotros hubi�ramos gritado Vosotros hubierais gritado Ellos/Ellas/Esos hubieran gritado |
| POTENTIAL | |
| Presente | |
| ego vociferārem tu vociferāres ille vociferāret nos vociferarēmus vos vociferarētis illi vociferārent | Yo gritar�a Tu gritar�as El/Ella/Eso gritar�a Nosotros gritar�amos Vosotros gritar�ais Ellos/Ellas/Esos gritar�an |
| POTENTIAL | |
| Pasado | |
| ego vociferavissem, vociferassem... tu vociferavisses, vociferasses... ille vociferavisset, vociferasset... nos vociferavissēmus, vociferassemus... vos vociferavissētis, vociferassetis... illi vociferavissent, vociferassent... | Yo habr�a gritado Tu habr�as gritado El/Ella/Eso habr�a gritado Nosotros habr�amos gritado Vosotros habr�ais gritado Ellos/Ellas/Esos habr�an gritado |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| vocifera vociferate Futuro vociferato vociferato vociferatote vociferanto | grita gritad ve a gritar vaya a gritar id a gritar vayan a gritar |
| INFINITIVO | |
| Presente | |
| vociferāre | gritar |
| INFINITIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| vociferavisse, vociferasse... | haber gritado |
| INFINITIVO | |
| Futuro | |
| vociferaturum esse, vociferaturam esse, vociferaturum esse, vociferaturos esse, vociferaturas esse, vociferatura esse... | ir a |
| GERUNDIO | |
| vociferandi, vociferando, vociferandum, vociferando... | de a para por |
| SUPINO | |
| vociferatum | |
| PARTICIPLE | significado |
| Presente | que grita |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferantem Voc.vociferans Abl.vociferante, vociferanti... | vociferantes vociferantium vociferantibus vociferantes vociferantes vociferantibus |
| Feminina | |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferantem Voc.vociferans Abl.vociferante, vociferanti... | vociferantes vociferantium vociferantibus vociferantes vociferantes vociferantibus |
| Neutro | |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferans Voc.vociferans Abl.vociferante, vociferanti... | vociferantia vociferantium vociferantibus vociferantia vociferantia vociferantibus |
| PARTICIPLE | significado |
| Futuro | que ha de |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferaturus Gen.vociferaturi Dat.vociferaturo Acc.vociferaturum Voc.vociferature Abl.vociferaturo | vociferaturi vociferaturorum vociferaturis vociferaturos vociferaturi vociferaturis |
| Feminina | |
| Nom.vociferatura Gen.vociferaturae Dat.vociferaturae Acc.vociferaturam Voc.vociferatura Abl.vociferatura | vociferaturae vociferaturarum vociferaturis vociferaturas vociferaturae vociferaturis |
| Neutro | |
| Nom.vociferaturum Gen.vociferaturi Dat.vociferaturo Acc.vociferaturum Voc.vociferaturum Abl.vociferaturo | vociferatura vociferaturorum vociferaturis vociferatura vociferatura vociferaturis |
| - Conjugación completa di vociferari Forma pasiva |
| Conjugación de: vociferor, vociferāris, vociferatus sum, vociferata sum, vociferatum sum..., - , vociferari conjugación: 1 - intransitivo/transitivo - deponente (Ita) = gridare, vociferare, schiamazzare, gridare forte, intr./tr, (eng) = utter a loud cry, shout, yell, cry out, annunce loudly,   (esp) = gritar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego vociferor tu vociferāris ille vociferātur nos vociferāmur vos vociferamĭni illi vociferantur | Yo grito Tu gritas El/Ella/Eso grita Nosotros gritamos Vosotros grit�is Ellos/Ellas/Esos gritan |
| INDICATIVO | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego vociferābar tu vociferabāris ille vociferabātur nos vociferabāmur vos vociferabamini illi vociferabantur | Yo gritaba Tu gritabas El/Ella/Eso gritaba Nosotros gritabamos Vosotros gritabais Ellos/Ellas/Esos gritaban |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferatus sum, vociferata sum, vociferatum sum... tu vociferatus es, vociferata es, vociferatum es... ille vociferatus est, vociferata est, vociferatum est... nos vociferati sumus, vociferatae sumus, vociferata sumus... vos vociferati estis, vociferatae estis, vociferata estis... illi vociferati sunt, vociferatae sunt, vociferata sunt... | Yo grit� Tu gritaste El/Ella/Eso grit� Nosotros gritamos Vosotros gritasteis Ellos/Ellas/Esos gritaron |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferatus sum, vociferata sum, vociferatum sum... tu vociferatus es, vociferata es, vociferatum es... ille vociferatus est, vociferata est, vociferatum est... nos vociferati sumus, vociferatae sumus, vociferata sumus... vos vociferati estis, vociferatae estis, vociferata estis... illi vociferati sunt, vociferatae sunt, vociferata sunt... | Yo he gritado Tu has gritado El/Ella/Eso ha gritado Nosotros hemos gritado Vosotros hab�is gritado Ellos/Ellas/Esos han gritado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito plusquamperfecto | |
| ego vociferatus eram, vociferata eram, vociferatum eram... tu vociferatus eras, vociferata eras, vociferatum eras... ille vociferatus erat, vociferata erat, vociferatum erat... nos vociferati erāmus, vociferatae eramus, vociferata eramus... vos vociferati erātis, vociferatae eratis, vociferata eratis... illi vociferati erant, vociferatae erant, vociferata erant... | Yo hab�a gritado Tu hab�as gritado El/Ella/Eso hab�a gritado Nosotros hab�amos gritado Vosotros hab�ais gritado Ellos/Ellas/Esos hab�an gritado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito anterior | |
| ego vociferatus sum, vociferata sum, vociferatum sum... tu vociferatus es, vociferata es, vociferatum es... ille vociferatus est, vociferata est, vociferatum est... nos vociferati sumus, vociferatae sumus, vociferata sumus... vos vociferati estis, vociferatae estis, vociferata estis... illi vociferati sunt, vociferatae sunt, vociferata sunt... | Yo hube gritado Tu hubiste gritado El/Ella/Eso hubo gritado Nosotros hubimos gritado Vosotros hubisteis gritado Ellos/Ellas/Esos hubieron gritado |
| INDICATIVO | |
| Plusquamperfecto | |
| ego vociferatus eram, vociferata eram, vociferatum eram... tu vociferatus eras, vociferata eras, vociferatum eras... ille vociferatus erat, vociferata erat, vociferatum erat... nos vociferati erāmus, vociferatae eramus, vociferata eramus... vos vociferati erātis, vociferatae eratis, vociferata eratis... illi vociferati erant, vociferatae erant, vociferata erant... | Yo hab�a gritado Tu hab�as gritado El/Ella/Eso hab�a gritado Nosotros hab�amos gritado Vosotros hab�ais gritado Ellos/Ellas/Esos hab�an gritado |
| INDICATIVO | |
| Futuro imperfecto | |
| ego vociferābor tu vociferabĕris ille vociferabĭtur nos vociferabĭmur vos vociferabimĭni illi vociferabuntur | Yo gritar� Tu gritaras El/Ella/Eso gritar� Nosotros gritaremos Vosotros gritareis Ellos/Ellas/Esos gritar�n |
| INDICATIVO | |
| Futuro anterior | |
| ego vociferatus ero, vociferata ero, vociferatum ero... tu vociferatus eris, vociferata eris, vociferatum eris... ille vociferatus erit, vociferata erit, vociferatum erit... nos vociferati erimus, vociferatae erimus, vociferata erimus... vos vociferati erĭtis, vociferatae eritis, vociferata eritis... illi vociferati erunt, vociferatae erunt, vociferata erunt... | Yo habr� gritado Tu habr�s gritado El/Ella/Eso habr� gritado Nosotros habremos gritado Vosotros habr�is gritado Ellos/Ellas/Esos habr�n gritado |
| SUBJUNTIVE | |
| Presente | |
| ego vociferer tu vociferēris ille vociferētur nos vociferēmur vos vociferemĭni illi vociferentur | Yo grite Tu grites El/Ella/Eso grite Nosotros gritemos Vosotros grit�is Ellos/Ellas/Esos griten |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego vociferarer tu vociferarēris ille vociferarētur nos vociferarēmur vos vociferaremĭni illi vociferarentur | Yo gritara Tu gritaras El/Ella/Eso gritara Nosotros grit�ramos Vosotros gritarais Ellos/Ellas/Esos gritaran |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito perfecto | |
| ego vociferatus sim, vociferata sim, vociferatum sim... tu vociferatus sis, vociferata sis, vociferatum sis... ille vociferatus sit, vociferata sit, vociferatum sit... nos vociferati simus, vociferatae simus, vociferata simus... vos vociferati sitis, vociferatae sitis, vociferata sitis... illi vociferati sint, vociferatae sint, vociferata sint... | Yo haya gritado Tu hayas gritado El/Ella/Eso haya gritado Nosotros hayamos gritado Vosotros hay�is gritado Ellos/Ellas/Esos hayan gritado |
| SUBJUNTIVE | |
| Plusquamperfecto | |
| ego vociferatus essem, vociferata essem, vociferatum essem... tu vociferatus esses, vociferata esses, vociferatum esses... ille vociferatus esset, vociferata esset, vociferatum esset... nos vociferatessēmus, vociferatae essemus, vociferata essemus... vos vociferatessētis, vociferatae essetis, vociferata essetis... illi vociferati essent, vociferatae essent, vociferata essent... | Yo hubiera gritado Tu hubieras gritado El/Ella/Eso hubiera gritado Nosotros hubi�ramos gritado Vosotros hubierais gritado Ellos/Ellas/Esos hubieran gritado |
| POTENTIAL | |
| Presente | |
| ego vociferarer tu vociferarēris ille vociferarētur nos vociferarēmur vos vociferaremĭni illi vociferarentur | Yo gritar�a Tu gritar�as El/Ella/Eso gritar�a Nosotros gritar�amos Vosotros gritar�ais Ellos/Ellas/Esos gritar�an |
| POTENTIAL | |
| Pasado | |
| ego vociferatus essem, vociferata essem, vociferatum essem... tu vociferatus esses, vociferata esses, vociferatum esses... ille vociferatus esset, vociferata esset, vociferatum esset... nos vociferatessēmus, vociferatae essemus, vociferata essemus... vos vociferatessētis, vociferatae essetis, vociferata essetis... illi vociferati essent, vociferatae essent, vociferata essent... | Yo habr�a gritado Tu habr�as gritado El/Ella/Eso habr�a gritado Nosotros habr�amos gritado Vosotros habr�ais gritado Ellos/Ellas/Esos habr�an gritado |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| vociferāre vociferamĭni Futuro | grita gritad |
| INFINITIVO | |
| Presente | |
| vociferari | |
| INFINITIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| vociferatum esse, vociferatam esse, vociferatum esse, vociferatos esse, vociferatas esse, vociferata esse... | haber gritado |
| INFINITIVO | |
| Futuro | |
| vociferaturum esse, vociferaturam esse, vociferaturum esse, vociferaturos esse, vociferaturas esse, vociferatura esse... | ir a |
| GERUNDIO | |
| vociferandi, vociferando, vociferandum, vociferando... | de a para por |
| GERUNDIVO | |
| Masculino | el que debe |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferandus Gen.vociferandi Dat.vociferando Acc.vociferandum Voc.vociferande Abl.vociferando | vociferandi vociferandorum vociferandis vociferandos vociferandi vociferandis |
| Feminina | |
| Nom.vociferanda Gen.vociferandae Dat.vociferandae Acc.vociferandam Voc.vociferanda Abl.vociferanda | vociferandae vociferandarum vociferandis vociferandas vociferandae vociferandis |
| Neutro | |
| Nom.vociferandum Gen.vociferandi Dat.vociferando Acc.vociferandum Voc.vociferandum Abl.vociferando | vociferanda vociferandorum vociferandis vociferanda vociferanda vociferandis |
| SUPINO | |
| vociferatum | |
| vociferatu | de |
| PARTICIPLE | significado |
| Presente | que grita |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferantem Voc.vociferans Abl.vociferante | vociferantes vociferantium vociferantibus vociferantes vociferantes vociferantibus |
| Feminina | |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferantem Voc.vociferans Abl.vociferante | vociferantes vociferantium vociferantibus vociferantes vociferantes vociferantibus |
| Neutro | |
| Nom.vociferans Gen.vociferantis Dat.vociferanti Acc.vociferans Voc.vociferans Abl.vociferante | vociferantia vociferantium vociferantibus vociferantia vociferantia vociferantibus |
| PARTICIPLE | significado |
| Pretérito perfecto | que ha gritado |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferatus Gen.vociferati Dat.vociferato Acc.vociferatum Voc.vociferate Abl.vociferato | vociferati vociferatorum vociferatis vociferatos vociferati vociferatis |
| Feminina | |
| Nom.vociferata Gen.vociferatae Dat.vociferatae Acc.vociferatam Voc.vociferata Abl.vociferata | vociferatae vociferatarum vociferatis vociferatas vociferatae vociferatis |
| Neutro | |
| Nom.vociferatum Gen.vociferati Dat.vociferato Acc.vociferatum Voc.vociferatum Abl.vociferato | vociferata vociferatorum vociferatis vociferata vociferata vociferatis |
| PARTICIPLE | significado |
| Futuro | que ha de |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.vociferaturus Gen.vociferaturi Dat.vociferaturo Acc.vociferaturum Voc.vociferature Abl.vociferaturo | vociferaturi vociferaturorum vociferaturis vociferaturos vociferaturi vociferaturis |
| Feminina | |
| Nom.vociferatura Gen.vociferaturae Dat.vociferaturae Acc.vociferaturam Voc.vociferatura Abl.vociferatura | vociferaturae vociferaturarum vociferaturis vociferaturas vociferaturae vociferaturis |
| Neutro | |
| Nom.vociferaturum Gen.vociferaturi Dat.vociferaturo Acc.vociferaturum Voc.vociferaturum Abl.vociferaturo | vociferatura vociferaturorum vociferaturis vociferatura vociferatura vociferaturis |