| Buena navegación con NihilScio!
|
|||||||
|
NS NihilScio Home Educational search engine Auxilium |
|||||||
|
Conjugación/declinación
(Es. pueris - amati sunt ...) |
|||||||
| |||||||
| |||||||
|
| Conjugación de: accommodo, accommodas, accommodavi, accommodatum, accommodāre conjugación: 1 - transitivo - attiva (Ita) = adattare, aggiustare, attribuire, applicare, (eng) = adjust, fit, suit, apply, synchronize,   (esp) = acomodar, adaptar, ajustar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego accommodo tu accommodas ille accommodat nos accommodāmus vos accommodātis illi accommodant | Yo adapto Tu adaptas El/Ella/Eso adapta Nosotros adaptamos Vosotros adaptáis Ellos/Ellas/Esos adaptan |
| INDICATIVO | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego accommodābam tu accommodābas ille accommodābat nos accommodabāmus vos accommodabatis illi accommodābant | Yo adaptaba Tu adaptabas El/Ella/Eso adaptaba Nosotros adaptabamos Vosotros adaptabais Ellos/Ellas/Esos adaptaban |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego accommodavi tu accommodavisti, accommodasti... ille accommodavit nos accommodavĭmus vos accommodavistis, accommodastis... illi accommodavērunt, accommodarunt, accommodavere... | Yo adapté Tu adaptaste El/Ella/Eso adaptó Nosotros adaptamos Vosotros adaptasteis Ellos/Ellas/Esos adaptaron |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| ego accommodavi tu accommodavisti, accommodasti... ille accommodavit nos accommodavĭmus vos accommodavistis, accommodastis... illi accommodavērunt, accommodarunt, accommodavere... | Yo he adaptado Tu has adaptado El/Ella/Eso ha adaptado Nosotros hemos adaptado Vosotros habéis adaptado Ellos/Ellas/Esos han adaptado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito plusquamperfecto | |
| ego accommodavĕram, accommodaram... tu accommodavĕras, accommodaras... ille accommodavĕrat, accommodarat... nos accommodaverāmus, accommodaramus... vos accommodaverātis, accommodaratis... illi accommodaverant, accommodarant... | Yo había adaptado Tu habías adaptado El/Ella/Eso había adaptado Nosotros habíamos adaptado Vosotros habíais adaptado Ellos/Ellas/Esos habían adaptado |
| INDICATIVO | |
| Pretérito anterior | |
| ego accommodavi tu accommodavisti, accommodasti... ille accommodavit nos accommodavĭmus vos accommodavistis, accommodastis... illi accommodavērunt, accommodarunt, accommodavere... | Yo hube adaptado Tu hubiste adaptado El/Ella/Eso hubo adaptado Nosotros hubimos adaptado Vosotros hubisteis adaptado Ellos/Ellas/Esos hubieron adaptado |
| INDICATIVO | |
| Plusquamperfecto | |
| ego accommodavĕram, accommodaram... tu accommodavĕras, accommodaras... ille accommodavĕrat, accommodarat... nos accommodaverāmus, accommodaramus... vos accommodaverātis, accommodaratis... illi accommodaverant, accommodarant... | Yo había adaptado Tu habías adaptado El/Ella/Eso había adaptado Nosotros habíamos adaptado Vosotros habíais adaptado Ellos/Ellas/Esos habían adaptado |
| INDICATIVO | |
| Futuro imperfecto | |
| ego accommodābo tu accommodābis ille accommodābit nos accommodabĭmus vos accommodabĭtis illi accommodābunt | Yo adaptaré Tu adaptaras El/Ella/Eso adaptará Nosotros adaptaremos Vosotros adaptareis Ellos/Ellas/Esos adaptarán |
| INDICATIVO | |
| Futuro anterior | |
| ego accommodavĕro, accommodaro... tu accommodavĕris, accommodaris... ille accommodavĕrit, accommodarit... nos accommodaverĭmus, accommodarimus... vos accommodaverĭtis, accommodaritis... illi accommodavĕrint, accommodarint... | Yo habré adaptado Tu habrás adaptado El/Ella/Eso habrá adaptado Nosotros habremos adaptado Vosotros habréis adaptado Ellos/Ellas/Esos habrán adaptado |
| SUBJUNTIVE | |
| Presente | |
| ego accommodem tu accommodes ille accommodet nos accommodēmus vos accommodētis illi accommodent | Yo adapte Tu adaptes El/Ella/Eso adapte Nosotros adaptemos Vosotros adaptéis Ellos/Ellas/Esos adapten |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito imperfecto | |
| ego accommodārem tu accommodāres ille accommodāret nos accommodarēmus vos accommodarētis illi accommodārent | Yo adaptara Tu adaptaras El/Ella/Eso adaptara Nosotros adaptáramos Vosotros adaptarais Ellos/Ellas/Esos adaptaran |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito perfecto | |
| ego accommodavĕrim, accommodarim... tu accommodavĕris, accommodaris... ille accommodavĕrit, accommodarit... nos accommodaverĭmus, accommodarimus... vos accommodaverĭtis, accommodaritis... illi accommodavĕrint, accommodarint... | Yo haya adaptado Tu hayas adaptado El/Ella/Eso haya adaptado Nosotros hayamos adaptado Vosotros hayáis adaptado Ellos/Ellas/Esos hayan adaptado |
| SUBJUNTIVE | |
| Plusquamperfecto | |
| ego accommodavissem, accommodassem... tu accommodavisses, accommodasses... ille accommodavisset, accommodasset... nos accommodavissēmus, accommodassemus... vos accommodavissētis, accommodassetis... illi accommodavissent, accommodassent... | Yo hubiera adaptado Tu hubieras adaptado El/Ella/Eso hubiera adaptado Nosotros hubiéramos adaptado Vosotros hubierais adaptado Ellos/Ellas/Esos hubieran adaptado |
| POTENTIAL | |
| Presente | |
| ego accommodārem tu accommodāres ille accommodāret nos accommodarēmus vos accommodarētis illi accommodārent | Yo adaptaría Tu adaptarías El/Ella/Eso adaptaría Nosotros adaptaríamos Vosotros adaptaríais Ellos/Ellas/Esos adaptarían |
| POTENTIAL | |
| Pasado | |
| ego accommodavissem, accommodassem... tu accommodavisses, accommodasses... ille accommodavisset, accommodasset... nos accommodavissēmus, accommodassemus... vos accommodavissētis, accommodassetis... illi accommodavissent, accommodassent... | Yo habría adaptado Tu habrías adaptado El/Ella/Eso habría adaptado Nosotros habríamos adaptado Vosotros habríais adaptado Ellos/Ellas/Esos habrían adaptado |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| accommoda accommodate Futuro accommodato accommodato accommodatote accommodanto | adapta adaptad ve a adaptar vaya a adaptar id a adaptar vayan a adaptar |
| INFINITIVO | |
| Presente | |
| accommodāre | adaptar |
| INFINITIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| accommodavisse, accommodasse... | haber adaptado |
| INFINITIVO | |
| Futuro | |
| accommodaturum esse, accommodaturam esse, accommodaturum esse, accommodaturos esse, accommodaturas esse, accommodatura esse... | ir a |
| GERUNDIO | |
| accommodandi, accommodando, accommodandum, accommodando... | de a para por |
| SUPINO | |
| accommodatum | |
| PARTICIPLE | significado |
| Presente | que adapta |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.accommodans Gen.accommodantis Dat.accommodanti Acc.accommodantem Voc.accommodans Abl.accommodante, accommodanti... | accommodantes accommodantium accommodantibus accommodantes accommodantes accommodantibus |
| Feminina | |
| Nom.accommodans Gen.accommodantis Dat.accommodanti Acc.accommodantem Voc.accommodans Abl.accommodante, accommodanti... | accommodantes accommodantium accommodantibus accommodantes accommodantes accommodantibus |
| Neutro | |
| Nom.accommodans Gen.accommodantis Dat.accommodanti Acc.accommodans Voc.accommodans Abl.accommodante, accommodanti... | accommodantia accommodantium accommodantibus accommodantia accommodantia accommodantibus |
| PARTICIPLE | significado |
| Futuro | que ha de |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.accommodaturus Gen.accommodaturi Dat.accommodaturo Acc.accommodaturum Voc.accommodature Abl.accommodaturo | accommodaturi accommodaturorum accommodaturis accommodaturos accommodaturi accommodaturis |
| Feminina | |
| Nom.accommodatura Gen.accommodaturae Dat.accommodaturae Acc.accommodaturam Voc.accommodatura Abl.accommodatura | accommodaturae accommodaturarum accommodaturis accommodaturas accommodaturae accommodaturis |
| Neutro | |
| Nom.accommodaturum Gen.accommodaturi Dat.accommodaturo Acc.accommodaturum Voc.accommodaturum Abl.accommodaturo | accommodatura accommodaturorum accommodaturis accommodatura accommodatura accommodaturis |
| - Conjugación completa di accommodari Forma pasiva |